Techniki manipulacji w mediach
W mediach istnieje wiele sposobów na to, by oczernić ludzi i zrobić z nich durniów. Jednym z nich jest właśnie manipulacja. Manipulacja jest to zespół technik pozwalający na kształtowanie poglądów i postaw ułatwiających nadawcom manipulowanie, czyli osiągnięcie celów ukrytych przed odbiorcami. Skutecznej manipulacji sprzyja ludzka niewiedza i inteligencja manipulatora, jest to bardzo ważne. Manipulatorzy, najczęściej bazują się wzbudzaniu emocji, takich jakimi są lęk bądź strach. Aby ułatwić im zadanie, potrzebne są stereotypy, uwarunkowania kulturowe, dziedzictwo historyczne, symbolika narodowa i religijna, bierność odbiorcy przy znacznej aktywności narodowej. Często ludzie myślą inaczej, manipulacją natomiast nie jest to, co powstaje w wyniku nieświadomych, niezmienionych błędów warsztatowych. Istnieje bardzo dużo technik manipulacji, którymi bardzo łatwo wpłynąć pozytywnie na odbiorców- czyli widzów. Pierwszą z nich jest selekcja faktów, czyli fragmentacja. Jest to wybieranie faktów odpowiadających nadawcy (włącznie) w związku z założoną tezą zgodną z naszymi intencjami, nasza własna wizja naszego wydarzenia, faktu czy zespołu faktów. Odmianą tej techniki jest pomijanie tekstu lub jego dorabianie- technika dość prymitywna. Kolejną techniką może być pozorny obiektywizm. Zakłada on, że czytelnik nie jest dociekliwy, raczej przegląda nagłówki, pierwsze rozwinięcia, tekst jest pozornie właściwy- część dotrze do odbiorcy. Odmianą jest celowy dobór miejsca i sposobu reprezentacji materiału na kolumnach i serwisach. Następną techniką jest kreacja faktów, czyli fakt medialny. Autor na podstawie subiektywnego i wybiórczego zestawienia informacji, okoliczności tworzy nowy fakt lub ich sekwencję. Zabiegi o charakterze leksykalnym to technika, w której autorzy, którzy chcą wpłynąć na odpowiedni fragment tekstu, dobierają wyrazy lub zwroty o silnej konotacji pozytywnej lub negatywnej. Najczęściej wykorzystuje się przymiotniki, na przykład demokratyczny, solidarnościowy, liberalny, postkomunistyczny, suwerenny, reakcyjny, zaściankowy lub fundamentalistyczny. Kolejną techniką jest naddatek informacyjny, czyli jest wtrąceniem nie mającym bezpośredniego związku z opisywaną sytuacją, ale na tyle silnie nacechowanym, że może poprzez wywołanie skojarzenia odpowiednio nastawić odbiorcę, jeżeli pisze o kimś, kto awansował, to wtrąca się, na przykład: „były wieloletni funkcjonariusz PZPR” lub „internowany w czasie stanu wojennego”. Wywołanie szumu informacyjnego działa pozytywnie na emocje, „robić komuś wodę z mózgu”, w jednym tekście celowo chaotycznie zderzamy fakty o różnym charakterze, hierarchii wartości, przeważnie wybierasz te, których oczekujesz. Nie rozumiejąc znaczenia komunikatu, odbiorca może go źle zinterpretować. Gate-keeping jest to sposób i miejsce prezentacji materiału. Tekst w gazecie, wiadomość w serwisie może znaleźć się w czołówce albo wewnątrz numeru w formie wzmianki. Natomiast manipulacje sondażami najczęściej polega na przygotowaniu takich pytań, na które odpowiedzi udowadniają złożoną przez nadawcę tezę. Wieloznaczność pytań wprowadza odbiorcę w błąd i pozwala na dowolną interpretację odpowiedzi.
